Η διατήρηση και προώθηση των διαφορετικών πολιτισμικών και πολιτιστικών στοιχείων είναι ένας από τους κύριους στόχους της ευρωπαϊκής πολιτικής. Αυτό από την μεριά της Ευρωπαϊκής Ένωσης γίνεται εξαιτίας των σημαντικών πλεονεκτημάτων που θα προσφέρει η επιτυχία του στόχου, πλεονεκτήματα των οποίων το εύρος περιλαμβάνει όλους τους τομείς. Θεωρείστε αυτήν την πρόταση σαν υπόθεση.
Σε αντίθεση με αυτή τη λογική σε τοπικό επίπεδο και ειδικότερα όσον αφορά το δήμο Καλλιθέας δεν παρατηρούνται σημαντικές προσπάθειες ενδυνάμωσης αυτών των στοιχειών. Πιο συγκεκριμένα για να μην θεωρηθούμε μηδενιστικές έχουν γίνει κάποιες προσπάθειες οι οποίες στερούνται οράματος, στόχων και γνώσης αντιμετώπισης με αποτέλεσμα η εφαρμογή τους να γίνεται σε ένα ερασιτεχνικό περιβάλλον, που φθάνει στα όρια της κατάντιας. Ειδικότερα αν κανείς αναλύσει το καλοκαιρινό πολιτιστικό πρόγραμμα του δήμου και το συγκρίνει με άλλα πολιτιστικά προγράμματα άλλων περιοχών θα καταλάβει την γύμνια του θέματος. Αν μέσα σε όλα αυτά συμπεριλάβει το γεγονός ότι ο δήμος Καλλιθέας θα έπρεπε να είναι ένας από τους πιο πλούσιους δήμους στην χώρα άρα και το σύνολο των δαπανών για πολιτιστική ανάπτυξη μεγαλύτερο τότε μας έρχεται στο μυαλό η λαϊκή ρήση ‘’ή στραβός είναι ο γιαλός ή στραβά αρμενίζουμε’’.
Η πολιτική του δήμου σε συνδυασμό με την δικιά μας αδιαφορία έχει δημιουργήσει ένα σχεδόν άρρωστο περιβάλλον σε αυτήν την κατεύθυνση αφού κανείς από εμάς δεν αντιδρά σε όλη αυτήν την κοροϊδία. Εκτός και αν πιστεύουμε ότι οι διάφορες χορευτικές και όχι μόνο εκδηλώσεις που γίνονται την διάρκεια της καλοκαιρινής περιόδου στις 3 περιοχες του δήμου ανταποκρίνονται στις απαιτήσεις μας. Αν συμβαίνει αυτό τότε το μόνο που έχουμε να κάνουμε για να κατανοήσουμε το πραγματικό πρόβλημα είναι να κοιτάξουμε τι γίνεται σε στην γειτονιά μας. Όχι δεν αναφέρομαι στην ανταγωνιστικότητα των τούρκικων πολιτικών. Αναφέρομαι στο πολύ οργανωμένο φεστιβάλ της Σύμης το οποίο θα πρέπει να αποτελέσει παράδειγμα. Σε αντίθεση με τέτοιες πολιτικές το δικό μας πρόγραμμα θεωρείται φτωχό τόσο ποιοτικά όσο και ποσοτικά. Αν προσθέσουμε και το πόσο κακά οργανωμένο είναι τότε αν δεν σκεφτόμαστε κοντόφθαλμα ή στην βάση συμφερόντων όλοι θα πρέπει να αντιληφθούμε την γύμνια του.
Εκτός όμως από την γύμνια του προγράμματος θα πρέπει να επισημάνω και ένα άλλο γεγονός. Θα το κάνω με μια υπόθεση και μια ερώτηση. Έστω Χ ο αριθμός των τουριστών που επισκέφθηκαν τον δήμο το έτος 2006. Τι μέρος αυτών παρακολούθησε τουλάχιστον μια εκδήλωση του δήμου? Αν η πολιτιστική και πολιτισμική κληρονομιά συνοδεύεται με το γύρω γύρω όλοι τότε ναι ένας μονοψήφιος σε ποσοστό αριθμός τουριστών έχει τουλάχιστον παρακολουθήσει το πολιτιστικό γίγνεσθαι. Αυτός όμως ο αριθμός μας ικανοποιεί? Η επόμενη ερώτηση έχει να κάνει με το τι θα θυμούνται αυτοί οι άνθρωποι από εμάς. Γιατί όπως όλοι ξέρουμε θέλουμε τους ποιοτικούς τουρίστες. Από προσωπική όμως αντίληψη του θέματος γνωρίζω πως ο ποιοτικός τουρίστας έχει τουλάχιστον ένα βιβλίο στην βαλίτσα του. Όμως πάλι έχουμε πρόβλημα γιατί αν ξεχάσει να φέρει βιβλίο? Τότε την πατήσαμε γιατί δεν θα μπορέσει να βρει ούτε ένα βιβλίο στην περιοχή μας αφού πολύ απλά δεν έχουμε ούτε μια βιβλιοθήκη. Έτσι θα αναλωθεί στις σκανδαλοθηρικές εφημερίδες που μαζικά πωλούνται στα περίπτερα και θα θυμάται μόνο αυτό. Δηλαδή θα θυμάται πως κάποτε πήγε διακοπές, έκανε μπάνιο σε μια σχετικά όμορφη παραλία, διασκέδασε σε ένα δρόμο όπου έχουν βάλει κάτι τεράστιες γλάστρες γιατί πάντα θα πρέπει να υπάρχουν γλάστρες εν γένει, σε υποκατάσταση των αληθινών και ήταν σαν να ζούσε στην χώρα του. Με λίγα λόγια θα του φανεί σαν να μην έκανε ποτέ διακοπές εδώ. Μήπως τελικά δεν υπάρχουμε? Σημαντική ερώτηση.
Από τα παραπάνω τα οποία ανέπτυξα καταλήγω στο συμπέρασμα πως υπάρχουν πολύ σημαντικά προβλήματα να λύσουμε, να αναλύσουμε και να κατανοήσουμε σαν κοινωνία. Βέβαια πάνω από όλα προκύπτει η ανικανότητα της δημοτικής αρχής η οποία όλα αυτά τα χρόνια κατά την γνώμη μου έχει αναλωθεί σε πολιτικές ατομικών συμφερόντων και κοντόφθαλμων στόχων. Δεν εξηγείται αλλιώς το γεγονός της πολιτισμικής και πολιτιστικής ανεπάρκειας και της ανικανότητας να συνδεθεί με την τουριστική ανάπτυξη. Το πιο σημαντικό από όλα είναι πως παρατηρείται το φαινόμενο της ανοσίας όλων μας απέναντι στα σημαντικά αυτά προβλήματα. Ας ελπίσουμε πως αυτό, δηλαδή η εγκατάλειψη των παραδοσιακών αξιών και πρακτικών, δεν είναι ένα αποτέλεσμα της οικονομικής ευημερίας και της εισροής νέων ιδεών τις οποίες έχουμε αφομοιώσει. Άλλωστε ένα από τα κυριότερα αρνητικά σημεία της παγκοσμιοποίησης που αρχικά στην πρώτη της μορφή είχε το χαρακτήρα της βιομηχανικής επανάστασης είναι ο θρυμματισμός των κοινωνικών αξιών και παραδόσεων. Σήμερα σε ολόκληρο τον κόσμο καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε τα θέματα της διατήρησης της διαφορετικότητας σε όλα τα επίπεδα. Το πρώτο βήμα για επίλυση είναι η αναγνώριση του προβλήματος.
Ο φίλος μου ο Τάσος πριν λίγο καιρό είχε γράψει ένα άρθρο και απαντούσε στο ερώτημα γιατί πια δεν είμαστε ανταγωνιστικοί στο τουριστικό τομέα με μια απάντηση πάνω στην πολεοδομική και χωροταξική δομή. Εν μέρει μόνο μπορώ να συμφωνήσω μαζί του. Η πολεοδομία και η χωροταξία είναι μόνο μια πλευρά του όλου ζητήματος. Αυτές είναι μέρος των λεγόμενων πολιτισμικών στοιχείων κάθε κοινωνίας. Αυτό μας λείπει κυρίες και κύριοι. Δεν έχουμε αναπτύξει κανένα είδος πολιτισμικών στοιχείων στην γειτονιά μας ή για να είμαι πιο ακριβής αυτά που κάναμε δεν φτάνουν. Ακόμα και την παράδοση μας την έχουμε θυσιάσει στον βωμό του πρόσκαιρου κέρδους. Αυτό το άρθρο το έγραψα πριν 2 χρόνια. Το ξαναδιάβασα πάλι έπειτα από μια συζήτηση για ένα πρόβατο στο ιντερνέτ. Εδώ και χρόνια δεν έχει αλλάξει τίποτα και για αυτό είναι τόσο επίκαιρο. Αν συνεχίσει να μην αλλάζει τίποτα τότε μάλλον είναι καλύτερα να στραφούμε στα πρόβατα πάλι για να έχουμε τουλάχιστον τα βασικά. Δεν είναι κακό και η δική μου οικογένεια με πολύ αξιοπρέπεια μας μεγάλωσε με αυτά τα βασικά.
Σε αντίθεση με αυτή τη λογική σε τοπικό επίπεδο και ειδικότερα όσον αφορά το δήμο Καλλιθέας δεν παρατηρούνται σημαντικές προσπάθειες ενδυνάμωσης αυτών των στοιχειών. Πιο συγκεκριμένα για να μην θεωρηθούμε μηδενιστικές έχουν γίνει κάποιες προσπάθειες οι οποίες στερούνται οράματος, στόχων και γνώσης αντιμετώπισης με αποτέλεσμα η εφαρμογή τους να γίνεται σε ένα ερασιτεχνικό περιβάλλον, που φθάνει στα όρια της κατάντιας. Ειδικότερα αν κανείς αναλύσει το καλοκαιρινό πολιτιστικό πρόγραμμα του δήμου και το συγκρίνει με άλλα πολιτιστικά προγράμματα άλλων περιοχών θα καταλάβει την γύμνια του θέματος. Αν μέσα σε όλα αυτά συμπεριλάβει το γεγονός ότι ο δήμος Καλλιθέας θα έπρεπε να είναι ένας από τους πιο πλούσιους δήμους στην χώρα άρα και το σύνολο των δαπανών για πολιτιστική ανάπτυξη μεγαλύτερο τότε μας έρχεται στο μυαλό η λαϊκή ρήση ‘’ή στραβός είναι ο γιαλός ή στραβά αρμενίζουμε’’.
Η πολιτική του δήμου σε συνδυασμό με την δικιά μας αδιαφορία έχει δημιουργήσει ένα σχεδόν άρρωστο περιβάλλον σε αυτήν την κατεύθυνση αφού κανείς από εμάς δεν αντιδρά σε όλη αυτήν την κοροϊδία. Εκτός και αν πιστεύουμε ότι οι διάφορες χορευτικές και όχι μόνο εκδηλώσεις που γίνονται την διάρκεια της καλοκαιρινής περιόδου στις 3 περιοχες του δήμου ανταποκρίνονται στις απαιτήσεις μας. Αν συμβαίνει αυτό τότε το μόνο που έχουμε να κάνουμε για να κατανοήσουμε το πραγματικό πρόβλημα είναι να κοιτάξουμε τι γίνεται σε στην γειτονιά μας. Όχι δεν αναφέρομαι στην ανταγωνιστικότητα των τούρκικων πολιτικών. Αναφέρομαι στο πολύ οργανωμένο φεστιβάλ της Σύμης το οποίο θα πρέπει να αποτελέσει παράδειγμα. Σε αντίθεση με τέτοιες πολιτικές το δικό μας πρόγραμμα θεωρείται φτωχό τόσο ποιοτικά όσο και ποσοτικά. Αν προσθέσουμε και το πόσο κακά οργανωμένο είναι τότε αν δεν σκεφτόμαστε κοντόφθαλμα ή στην βάση συμφερόντων όλοι θα πρέπει να αντιληφθούμε την γύμνια του.
Εκτός όμως από την γύμνια του προγράμματος θα πρέπει να επισημάνω και ένα άλλο γεγονός. Θα το κάνω με μια υπόθεση και μια ερώτηση. Έστω Χ ο αριθμός των τουριστών που επισκέφθηκαν τον δήμο το έτος 2006. Τι μέρος αυτών παρακολούθησε τουλάχιστον μια εκδήλωση του δήμου? Αν η πολιτιστική και πολιτισμική κληρονομιά συνοδεύεται με το γύρω γύρω όλοι τότε ναι ένας μονοψήφιος σε ποσοστό αριθμός τουριστών έχει τουλάχιστον παρακολουθήσει το πολιτιστικό γίγνεσθαι. Αυτός όμως ο αριθμός μας ικανοποιεί? Η επόμενη ερώτηση έχει να κάνει με το τι θα θυμούνται αυτοί οι άνθρωποι από εμάς. Γιατί όπως όλοι ξέρουμε θέλουμε τους ποιοτικούς τουρίστες. Από προσωπική όμως αντίληψη του θέματος γνωρίζω πως ο ποιοτικός τουρίστας έχει τουλάχιστον ένα βιβλίο στην βαλίτσα του. Όμως πάλι έχουμε πρόβλημα γιατί αν ξεχάσει να φέρει βιβλίο? Τότε την πατήσαμε γιατί δεν θα μπορέσει να βρει ούτε ένα βιβλίο στην περιοχή μας αφού πολύ απλά δεν έχουμε ούτε μια βιβλιοθήκη. Έτσι θα αναλωθεί στις σκανδαλοθηρικές εφημερίδες που μαζικά πωλούνται στα περίπτερα και θα θυμάται μόνο αυτό. Δηλαδή θα θυμάται πως κάποτε πήγε διακοπές, έκανε μπάνιο σε μια σχετικά όμορφη παραλία, διασκέδασε σε ένα δρόμο όπου έχουν βάλει κάτι τεράστιες γλάστρες γιατί πάντα θα πρέπει να υπάρχουν γλάστρες εν γένει, σε υποκατάσταση των αληθινών και ήταν σαν να ζούσε στην χώρα του. Με λίγα λόγια θα του φανεί σαν να μην έκανε ποτέ διακοπές εδώ. Μήπως τελικά δεν υπάρχουμε? Σημαντική ερώτηση.
Από τα παραπάνω τα οποία ανέπτυξα καταλήγω στο συμπέρασμα πως υπάρχουν πολύ σημαντικά προβλήματα να λύσουμε, να αναλύσουμε και να κατανοήσουμε σαν κοινωνία. Βέβαια πάνω από όλα προκύπτει η ανικανότητα της δημοτικής αρχής η οποία όλα αυτά τα χρόνια κατά την γνώμη μου έχει αναλωθεί σε πολιτικές ατομικών συμφερόντων και κοντόφθαλμων στόχων. Δεν εξηγείται αλλιώς το γεγονός της πολιτισμικής και πολιτιστικής ανεπάρκειας και της ανικανότητας να συνδεθεί με την τουριστική ανάπτυξη. Το πιο σημαντικό από όλα είναι πως παρατηρείται το φαινόμενο της ανοσίας όλων μας απέναντι στα σημαντικά αυτά προβλήματα. Ας ελπίσουμε πως αυτό, δηλαδή η εγκατάλειψη των παραδοσιακών αξιών και πρακτικών, δεν είναι ένα αποτέλεσμα της οικονομικής ευημερίας και της εισροής νέων ιδεών τις οποίες έχουμε αφομοιώσει. Άλλωστε ένα από τα κυριότερα αρνητικά σημεία της παγκοσμιοποίησης που αρχικά στην πρώτη της μορφή είχε το χαρακτήρα της βιομηχανικής επανάστασης είναι ο θρυμματισμός των κοινωνικών αξιών και παραδόσεων. Σήμερα σε ολόκληρο τον κόσμο καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε τα θέματα της διατήρησης της διαφορετικότητας σε όλα τα επίπεδα. Το πρώτο βήμα για επίλυση είναι η αναγνώριση του προβλήματος.
Ο φίλος μου ο Τάσος πριν λίγο καιρό είχε γράψει ένα άρθρο και απαντούσε στο ερώτημα γιατί πια δεν είμαστε ανταγωνιστικοί στο τουριστικό τομέα με μια απάντηση πάνω στην πολεοδομική και χωροταξική δομή. Εν μέρει μόνο μπορώ να συμφωνήσω μαζί του. Η πολεοδομία και η χωροταξία είναι μόνο μια πλευρά του όλου ζητήματος. Αυτές είναι μέρος των λεγόμενων πολιτισμικών στοιχείων κάθε κοινωνίας. Αυτό μας λείπει κυρίες και κύριοι. Δεν έχουμε αναπτύξει κανένα είδος πολιτισμικών στοιχείων στην γειτονιά μας ή για να είμαι πιο ακριβής αυτά που κάναμε δεν φτάνουν. Ακόμα και την παράδοση μας την έχουμε θυσιάσει στον βωμό του πρόσκαιρου κέρδους. Αυτό το άρθρο το έγραψα πριν 2 χρόνια. Το ξαναδιάβασα πάλι έπειτα από μια συζήτηση για ένα πρόβατο στο ιντερνέτ. Εδώ και χρόνια δεν έχει αλλάξει τίποτα και για αυτό είναι τόσο επίκαιρο. Αν συνεχίσει να μην αλλάζει τίποτα τότε μάλλον είναι καλύτερα να στραφούμε στα πρόβατα πάλι για να έχουμε τουλάχιστον τα βασικά. Δεν είναι κακό και η δική μου οικογένεια με πολύ αξιοπρέπεια μας μεγάλωσε με αυτά τα βασικά.
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου